dunne darmDe dunne darm is een zeer interessante onderwerp, waar relatief weinig over bekend is. Tegenwoordig is er steeds meer belangstelling voor de darmen. Er worden veel spannende ontdekkingen gedaan over de enorme invloed van de darmen op de gezondheid.

Bezoek ons op Facebook!

Welkom op dunnedarm.nl. Wij werken samen met darmklachten.nl om online ontlastingsonderzoek aan te bieden. Bij mensen met last van de darmen kan onderzoek van de ontlasting gebruikt worden om de oorzaak van de klachten aan te tonen. 

 Bezoek darmklachten.nl om verder te lezen.

Hoe groot is de dunne darm?

De dunne darm is ongeveer vijf tot zes meter lang, waarmee het de langste onderdeel is van de spijsverteringskanaal. De dikke darm is ‘slechts’ 1.5 meter lang.

dunne darm tennis veld

De dunne darm is in totaal zo groot als een tennisveld.

Hoewel de dunne darm langer is dan de dikke darm, heeft het een kleinere diameter (dit is uiteraard waarom het de ‘dunne’ darm heet). De dunne darm heeft een totale oppervlakte van 250 vierkante meter: hetzelfde als een tennis veld!

De dunne darm heeft zo veel oppervlakte dankzij de darmvlokken, die als een soort koraalrif nutriënten opvangen.

De darmvlokken zijn essentieel voor het goed functioneren van de dunne darm. Bij aandoeningen zoals coeliakie raakt de wand van de dunne darm beschadigd, waardoor de darmvlokken vervlakt raken. Hierdoor neemt het totale oppervlakte van de darm drastisch af, en kunnen nutriënten niet goed worden opgenomen. Dit heeft voedingstekorten tot gevolg, zelfs bij mensen die genoeg voeding binnen krijgen.

Het verteren van eten – de rol van de dunne darm

Veel voeding wordt in de dunne darm opgenomen. Vetten, eiwitten en zetmeel wordt allemaal in de maag en dunne darm opgenomen. Alleen vezels passeren onverteerd langs de dunne darm en komen in de dikke darm terecht, waar ze verteerd worden met behulp van de darmbacteriën die de darmflora opmaken.

twaalfvingerige-darm

De twaalfvingerige darm sluit de maag aan op de dunne darm. Voedsel komt uit de maag en wordt in de twaalfvingerige darm voorbereid voor de dunne darm.

Wanneer het eten verteerd genoeg is om de maag te verlaten, maakt een sluitspier aan het einde van de buik zich open om  kleine hoeveelheden voedsel de dunne darm in te spuiten. Dit eerste deel van de dunne darm heet de twaalfvingerige darm.

De alvleesklier scheidt vervolgens spijsvertering sappen uit via een tube die verbonden is met de twaalfvingerige darm. Deze vloeistof is rijk aan de enzymen die nodig zijn om vetten, eiwitten en koolhydraten af te breken. Het bevat ook natriumbicarbonaat. Natriumbicarbonaat neutraliseert de zuur uit de maag.

De galblaas perst gal uit in een kanaal in de twaalfvingerige darm. Gal helpt vetten in de voeding verder af te breken.

Opname van voedingsstoffen in de dunne darm:

 

dunne darm flora

De darmvlokken geven de dunne darm zoveel oppervlakte als een tennisveld!

Alle drie hoofdcategorieën voedingsstoffen – eiwitten, vetten en koolhydraten – komen niet verder dan de dunne darm. Eiwitten worden afgebroken tot kleine peptiden en aminozuren die in de dunne darm worden geabsorbeerd. Chemische afbraak van voedingsstoffen begint in de maag en verder in de dunne darm.

De nutriënten die in de dunne darm worden opgenomen worden via het slijmvlies van de dunne darm in het bloed opgenomen. Het slijmvlies van de dunne darm is bedekt met kleine darmvlokken. De darmvlokken heten ook ‘microvilli’. Dit zijn microscopisch kleine, vinger-achtige uitsteeksels, die het slijmvlies van de dunne darm een enorme oppervlakte geven voor opname van voedingsstoffen. De microvilli geven de binnenkant van de darm de schijn van fluweel.

Elke microvillus bevat een minuut bloed capillair. Wanneer voedingsstoffen worden opgenomen in een microvillus, komen ze in het bloed capillaire. Dit is hoe voedingsstoffen uit het voedsel in het bloed komen.

Bij mensen met coeliakie raken de microvilli beschadigd. Hierdoor kan voeding niet goed worden opgenomen. Dit kan tot ernstige complicaties leiden.

‘Onverteerbaar’ voedsel gaat over in de dikke darm:

Het wordt bijna altijd gesteld dat het merendeel van alle voedingsstoffen in het voedsel wordt opgenomen in de dunne darm. Dit niet helemaal waar. De dikke darm haalt ook veel nutriënten uit de voeding. Er zitten veel voedingsstoffen in plantenvezels. Deze vezels worden vaak beschouwd als ‘onverteerbaar’. Nieuwe studies hebben echter aangetoond dat de voedingsstoffen in plantenvezels wel verteerbaar zijn. Ze zijn niet direct verteerbaar voor de darmen, maar wel voor de darmflora. Het is echter wel nodig om over een gezonde darmflora te beschikken met de juiste darmbacterie. Mensen met een beschadigde darmflora moeten de darmflora herstellen middels dieet.

Tegen de tijd dat voedsel je dunne darm verlaat, zijn alle gemakkelijk verteerbare voedingsstoffen al in het bloedbaan terecht gekomen. Het enige dat overblijft is ‘onverteerbaar’ voedsel dat wordt doorgegeven van je dunne darm aan de dikke darm voor verdere verwerking. Wat overblijft is onverteerbaar voor mensen, maar niet voor bepaalde darmbacteriën. Bacteriën kunnen vezels omzetten in korte keten vetzuren, waar veel energie in zit. Ook komen veel vitaminen vrij.

Peristaltieke beweging van de dunne darm

peristaltieke beweging dunne darm

De peristaltieke bewegingen van de dunne darm duwen voedsel voort door de darmen.

Heb je je wel eens afgevraagd hoe voedsel via het spijsverteringssysteem door het lichaam reist? De darmen maken ritmische bewegingen om het voedsel in beweging te houden tijdens de vertering. Deze darmbewegingen voorkomen verstopping.

Het voedsel wordt voortdurend door de dunne darm voort geduwd terwijl het verteerd wordt. Het mechanisme dat voedsel voort duwt heet ‘peristaltiek’. Peristaltiek is een spierbeweging. De spierbeweging bestaat uit afwisselende golven van spiercontractie en spierontspanning. Deze ritmische spierbewegingen zorgen er voor dat voedsel langzaam door het spijsverteringskanaal wordt geperst.

Bij mensen met verstopping maken de darmen niet de optimale peristaltiek bewegingen. Zowel de dunne darm als de dikke darm maken gebruik van deze bewegingen.

Dunne darm parasieten en dunne darm bacteriën

Ongeveer een kwart van de mensen in Nederland zijn besmet met eencellige darmparasieten. Ongeveer 10% is besmet met een dunne darm parasiet. Mensen met gezonde darmen hebben soms helemaal geen last van de darmparasieten, maar bij mensen met chronische darmklachten komen de klachten vaak voor. Bezoek darmklachten.nl om hier meer over te lezen.

Dientamoeba fragilis en Blastocystis hominis komen het meest voor in de dikke darm. Giardia lamblia komt in de dunne darm voor. Giardia is de enige darmparasiet die in de dunne darm problemen kan veroorzaken. Symptomen van besmetting met darmparasieten zijn een opgezette buik en wisselende ontlastingspatronen. Overige symptomen zijn verstopping, jeuk, gewrichtsklachten, vermoeidheid en haaruitval buikpijn en huiduitslag, bloedarmoede en groeiachterstand bij kinderen.

Dunne darm bacteriën

De darmflora omvat ruim 1 kg gunstige bacteriën, die een belangrijke rol spelen in de darmen. Deze gunstige bacteriën maken een soort natuurlijke antibiotica die schadelijke darmbacteriën helpen afremmen. De gunstige darmbacteriën omvatten meer dan 500 verschillende bacteriesoorten en vormen een beschermende laag. Zij produceren vitaminen K en B12 en calorierijke vetzuren waarmee de darm zich voedt.

De meeste darmbacteriën verdragen geen zuurstof (ze zijn anaëroob). Bifidobacteriën, die een vijftigtal soorten kent en in aantallen van een miljard per gram ontlasting voorkomen, hebben weinig invloed op het immuunsysteem. Dit in tegenstelling tot Bacteroïden en Clostridia soorten die ook pathogene varianten kennen. Van de aërobe flora spelen Enterbacteriacaeae een grote rol. De grootse groep wordt gevormd door E.coli, maar ook Klebsiella, Salmonella, Shigella en Proteus spp. behoren tot deze familie en zijn vaak in lage aantallen aanwezig. Zij kunnen infectie tot gevolg hebben, maar hun aanwezigheid houdt het immuunsysteem juist alert.

Een eenzijdige dieet en dunne darm klachten

Tegenwoordig veel mensen ongezonde eetgewoonten zonder het te weten. Moderne landbouw technieken leveren een hoge voedselproductie op. Deze systemen produceren helaas voornamelijk veel enkelvoudige koolhydraten zoals zetmeel en suiker. Dit levert een bepaalde mate van voedselzekerheid op, maar het gebeurt ten koste van de nodige variatie in het dieet. Voedselzekerheid zoals we het kennen betekent eenzijdigheid van het dieet. Een eenzijdige dieet kan voedselintolerantie veroorzaken.

De oermens at veel dingen uit de natuur. Er werd heel veel bladgroen gegeten. Maar er werd ook boombast, mos soorten en wortelstokken gegeten. Er werden ook veel eetbare paddenstoelen gegeten en zelfs veel insecten. Al deze dingen zijn rijk aan essentiële en onmisbare voedingsstoffen. Vandaag bestaat het dieet grotendeels uit zetmeel en suiker rijke producten. Dit heeft veel nadelige gevolgen. Voeding heeft zelfs een effect op de genen, en een belangrijk effect op de dunne darm.

Het westerse dieet resulteert vaak in ziekte en overgewicht.

Veel mensen met te veel buikvet hebben lijden aan insuline resistentie. Zij hebben veel te hoge insulinespiegels. Dit is een begin stadium van diabetes II. Door bloed-insulinespiegels te bepalen kan men deze aandoening vaststellen, maar niet door middel van een meting van bloedsuikers. Hoge bloedsuikerwaarden zijn pas een latere stadium complicatie van diabetes.

Overgewicht en insulineresistentie zijn twee van de belangrijkste medische problemen die de westerse mens heeft. Buikvet is niet alleen onaantrekkelijk, maar ook het kan ook gevaarlijk zijn. Buikvet produceert ontstekingsfactoren zoals TNF-α . Deze ontstekingsfactoren circuleren rond in het bloed en daarbij tasten ze de bloedvaten en gewrichten aan. Ook maag-darminfecties gaan gepaard met de toename van bepaalde ontstekingsfactoren. Bijvoorbeeld een infectie met Helicobacter pylori kan op lange termijn de kans op vaatziekten doen toenemen. Zo ontstaat een wisselwerking tussen voedsel en infectie. Een zetmeelrijke dieet kan overgewicht veroorzaken en verlaagt ook de weerstand van slijmvliezen. Insulinespiegels die te hoog zijn stimuleren de groei en hechting aan de celwand van schadelijke organismen zoals schimmels, parasieten en ook kankercellen. Dit is een van de oorzaken van dunne darm kanker en dunne darm ontsteking.

Nederlanders die twee maal per dag boterhammen eten krijgen een ongunstig effect. Tarwe bevat maar liefst 65% glucose. Bovendien stimuleren gluten de aanmaak van TNF-α.

Koolhydraatarm dieet vs. essentiële suikers

Het vermijden van koolhydraten wordt een steeds populairder concept. Zelfs bakkers bieden tegenwoordig koolhydraatarm brood in de winkel aan. Zetmeel is ongezond. Het bestaat gewoon 100% uit glucose. Het heeft verder geen voedingswaarde en kan bijdragen tot overgewicht. In één heel ons bladgroen zit slechts één gram glcose. Brood moet door groenten vervangen worden.Er zit niets anders op.

Er wordt vaak ongenuanceerd gesproken over koolhydraten. Er zijn meerdere soorten koolhydraten. Gunstige en zelfs genezende koolhydraten bestaan ook. Koolhydraten omvatten veel voedsel soorten: veel vezels behoren tot de categorie koolhydraten. Ook zeven andere essentiële suikers zijn gezonde koolhydraten, die in beperkte mate door het lichaam zelf gemaakt kunnen worden. Het is echter veel gezonder om het uit voeding te halen. Essentiële suikers zijn van belang voor zowel de dikke en de dunne darm.